Het is al even geleden dat Veronique rollen in Sioo programma’s vervulde. Ze was kerndocent in de Beroepsopleiding management Consultancy, in de Basisopleiding voor Organisatieadviseurs (de voorlopers van de huidige ACC en ECC) en in tal van in company programma’s. Maar wij, en tal van oud-deelnemers, hebben nog heldere herinneringen aan haar.
Ze was methodische precisie in optima forma. Bij haar kon je niet wegkomen met een slordige redenering of een niet onderbouwde uitspraak. Ze bleef bevragen totdat er scherpte en helderheid was over waarom juist nu deze interventie bijvoorbeeld. Daarin was ze streng, maar ook vergevingsgezind voor anderen. Iedereen maakt blunders in de uitoefening van het vak en zij was altijd de eerste om over haar eigen vak ongelukken te vertellen. “Een kerkhof aan ongelukken”, noemde ze dat altijd. De term briljante mislukkingen was nog niet gangbaar, maar ze kon ook altijd precies aangeven wat er mis gegaan was.
Ze leerde van haar fouten en stimuleerde deelnemers daar ook toe. We kenden ook haar andere kant: de grappige en vrolijke. Zo kon ze smakelijk vertellen over een bureau waar ze had gewerkt, waar spijkerbroeken verboden waren, maar waar ze toch een spijkerbroek aantrok. Toen ze daarop aangesproken werd gaf ze aan dat het geen spijkerbroek was, maar een Armani. En degene die haar nog kennen weten wel hoe ze daar dan bij keek.
Veronique hoorde bij de groep veranderkundigen die het gedachtegoed van Karl Weick in Nederland hielpen verspreiden. Daartoe werkte ze vaak samen met Henk van Dongen en Nic van Dijk. Ze had ook heldere opvattingen over het vak, geen advisering zonder goed onderzoek. Zo heette het netwerk van collega’s waarin ze opereerde ook: research based consultancy.
Op die manier heeft zij als vakvrouw met hoge kwaliteitseisen bijgedragen aan het vakgebied en bijgedragen aan Sioo. Zij is een van de schouders geweest waar Sioo nog steeds op staat en daar zijn wij haar dankbaar voor.
Het is al even geleden dat Veronique rollen in Sioo programma’s vervulde. Ze was kerndocent in de Beroepsopleiding management Consultancy, in de Basisopleiding voor Organisatieadviseurs (de voorlopers van de huidige ACC en ECC) en in tal van in company programma’s. Maar wij, en tal van oud-deelnemers, hebben nog heldere herinneringen aan haar.
Ze was methodische precisie in optima forma. Bij haar kon je niet wegkomen met een slordige redenering of een niet onderbouwde uitspraak. Ze bleef bevragen totdat er scherpte en helderheid was over waarom juist nu deze interventie bijvoorbeeld. Daarin was ze streng, maar ook vergevingsgezind voor anderen. Iedereen maakt blunders in de uitoefening van het vak en zij was altijd de eerste om over haar eigen vak ongelukken te vertellen. “Een kerkhof aan ongelukken”, noemde ze dat altijd. De term briljante mislukkingen was nog niet gangbaar, maar ze kon ook altijd precies aangeven wat er mis gegaan was.
Ze leerde van haar fouten en stimuleerde deelnemers daar ook toe. We kenden ook haar andere kant: de grappige en vrolijke. Zo kon ze smakelijk vertellen over een bureau waar ze had gewerkt, waar spijkerbroeken verboden waren, maar waar ze toch een spijkerbroek aantrok. Toen ze daarop aangesproken werd gaf ze aan dat het geen spijkerbroek was, maar een Armani. En degene die haar nog kennen weten wel hoe ze daar dan bij keek.
Veronique hoorde bij de groep veranderkundigen die het gedachtegoed van Karl Weick in Nederland hielpen verspreiden. Daartoe werkte ze vaak samen met Henk van Dongen en Nic van Dijk. Ze had ook heldere opvattingen over het vak, geen advisering zonder goed onderzoek. Zo heette het netwerk van collega’s waarin ze opereerde ook: research based consultancy.
Op die manier heeft zij als vakvrouw met hoge kwaliteitseisen bijgedragen aan het vakgebied en bijgedragen aan Sioo. Zij is een van de schouders geweest waar Sioo nog steeds op staat en daar zijn wij haar dankbaar voor.